Kiedy warto pójść do seksuologa

Sygnały, przy których warto się umówić

• utrata lub wyraźny spadek potrzeb seksualnych utrzymujący się miesiącami
• brak satysfakcji lub przyjemności mimo braku przeszkód zewnętrznych
• ból podczas współżycia
• trudności w osiąganiu orgazmu
• zaburzenia erekcji lub przedwczesny wytrysk
• unikanie bliskości, narastające napięcie wokół tematu seksu w związku
• trudne doświadczenia z przeszłości, które wracają w sytuacjach intymnych
• pytania dotyczące własnej orientacji lub tożsamości płciowej

Dlaczego rozmowa zaczyna się od kontekstu

Trudności seksualne rzadko są wyłącznie techniczne. Bywają związane z emocjami, z historią wcześniejszych doświadczeń, z tym, co dzieje się aktualnie w związku, albo z obrazem własnego ciała. Zdarza się też, że są pierwszym widocznym objawem czegoś zupełnie innego — przeciążenia, obniżonego nastroju, lęku.

Dlatego konsultacja nie zaczyna się od objawu, tylko od sytuacji, w której ten objaw się pojawił. Dopiero to pozwala odróżnić trudność wymagającą pracy psychoterapeutycznej od takiej, która potrzebuje diagnostyki medycznej.

Jak wygląda konsultacja

To rozmowa trwająca 50 minut. Nie obejmuje badania fizykalnego — jako psychoterapeutka i seksuolożka pracuję rozmową, nie badaniem. Jeśli w toku konsultacji okaże się, że potrzebna jest diagnostyka, wskażę odpowiedniego specjalistę: ginekologa, urologa, endokrynologa albo lekarza seksuologa.

Nie musisz przygotowywać się w szczególny sposób ani używać fachowych określeń. Możesz też powiedzieć, że o czymś nie chcesz jeszcze mówić.

Kiedy potrzebny jest lekarz, a nie rozmowa

Część trudności ma tło somatyczne albo polekowe. Zaburzenia hormonalne, cukrzyca, choroby układu krążenia, a także niektóre leki, w tym część leków przeciwdepresyjnych, mogą bezpośrednio wpływać na funkcje seksualne. W takich sytuacjach praca psychoterapeutyczna sama nie wystarczy — i jest to informacja, którą usłyszysz na konsultacji, zamiast miesiącami rozmawiać o czymś, co wymaga innego leczenia.